Bemoeizorg

Vrijwel alle woningcorporaties zoeken zodra ze een overlastmelding binnen krijgen contact met de zorg. Bij navraag blijkt of er hulpverlening in het huishouden aanwezig is, anders onderzoekt de zorg of er sprake is van een zorgbehoefte. Huurders kunnen in vrijwillige behandeling bij de zorg zijn of gaan, is dat niet het geval dan kan bemoeizorg nodig zijn.

Vrijwillige behandeling en begeleiding

Huurders kunnen vrijwillig meewerken aan een behandeling en gegevensuitwisseling met de corporatie toestaan. Juridische kwesties spelen dan niet, al blijft de privacy van de cliënt de aandacht vragen van de zorgverlener. De beschikbaarheid van de juiste begeleiding is niet altijd gegarandeerd. De middelen die er voor voorzieningen en begeleiding beschikbaar zijn in de WMO zijn in meerdere gemeentes onvoldoende voor het leveren van alle benodigde zorg. De bezuiniging die gepaard is gegaan met de decentralisatie is hier mede debet aan. Veelgenoemde voorbeelden zijn dat iemand vanuit 24 uurs-opvang terug moet naar 2 uur begeleiding per week of dat een behandeling wordt stopgezet voordat de patiënt is genezen.

Bemoeizorg

In bepaalde gevallen kan bij overlast door verwarde huurders bemoeizorg nodig zijn. Bij bemoeizorg wordt aan zorginstellingen en woningcorporaties veel inzet gevraagd om de overlast weg te nemen, is er intensief contact met omwonenden en de persoon met verward gedrag tot het aanvaarden van goede hulp en begeleiding te bewegen. Bemoeizorg is noodzakelijk als huurders met verward gedrag:

  • zelf geen hulpvraag (kunnen of willen) stellen
  • slecht contact kunnen leggen of onderhouden met reguliere hulpverleners dan wel actief hulp uit de weg gaan omdat ze van mening zijn geen probleem te hebben (zorgmijding)
  • in het bestaande ondersteuningsaanbod tussen wal en schip vallen (zorghiaten).

In het belang van de zorgwekkende zorgmijder en de omwonenden is het belangrijk dat geprobeerd wordt contact te krijgen met de overlastgevende zorgmijder en pogingen te doen hem tot vrijwillige zorg te bewegen. Het feit dat de persoon weigert open te doen, is een reden om volgende stappen te nemen in het bemoeizorg-traject, maar niet om pogingen tot contact met de cliënt te staken.

Bronnen en verder lezen